die liefdie tussie mennie en die cattie issie grenselosie

ikkie twijfelie overie die z ettie of een essie grenselosie of grenzelozie, krijgie ikkie nu die bakkie paté ?

Rrrratchi


Eefie kijkie, dinsdag 23 aprilie sattie voor t laatstie met wietie in die andere wereldie,

vandaagie vrijdaggie 26 aprilie weer doenie ? Zaterdag kan die nie, zondag wil hie nie,

vooruitie maarrie. Zorg dat ittie lekker smaakie ! Thais rijstgerechtie doenie. Met spinazie.

Musti keepie yin yangie. Chique ben jie nietie.


Sinds 2018 gebruik ik wiet door mijn voeding bij voorkeur in de ochtend of voor 14.00

uur, vanwege overdag en soms zelfs gedurende de nacht lucide dromen. Ben telkens toch

weer wat nerveus en bang, een soort examen of eerste wedstrijd gevoel. Het is zo alles

en niets diepgaand en vergaand; de ervaring valt met dronkenschap in het kwadraat maar 

dan veel intenser, eigenlijk niet te vergelijken, het is telkens een wonder voor me. 

Ruim 120 keer een wonder meegemaakt ! 


Hoe de hiërarchische kerk alles verkankerd heeft
en de volgzame schapen


Wat ikkie ook nog bedachtie, je verandertie nie somaar één, twee, drie,

ruim 2000 jarie

hiërarchische kerkie

hoe stom, dom en krankziniggie die ookie issie

zoals gezien door i9, iOctopussy, dolfijn, iT en Et

door zalige heerlijke anarchie

Anarchisme (van Oudgrieks ἄναρχος, anarchos: ἀ- = "geen", ἀρχός = "heerser") is het streven naar een situatie of samenleving waarin mensen zonder een hogere macht of autoriteit leven (anarchie). Het is de verzameling denkwijzen die terug te brengen is tot de gedachte dat een individu op geen enkele manier een ondergeschiktheid áán of ván iets of iemand erkent. In de omgangstaal wordt de term anarchie als samenleving vaak verward met een andere betekenis van het begrip anarchie, namelijk chaos of wanorde/verwarring. Met de term sociaal-anarchisme tracht men die verwarring tegen te gaan.

Volgens anarchisten leidt elke vorm van gezag tot onderdrukking en is het beter om geen bestuur of 
gezag te hebben, opdat we de zelfstandige, krachtige, onafhankelijke, kritische, creatieve godinnen 
worden die we kunnen zijn. 


Zo het tegengestelde van barbie vd grienie of terrie bidettie, de laffe leugenachtige calimero bekkies. 

De lelijke oerdomme ijdele egoïstische schapen blijven voor altijd slapen.


It takes strong (wo)men,  https://nl.wikipedia.org/wiki/Evangelie_van_Judas


Bid eT,  

doe ik niet aan iT, 

wij zijn anarchistische zielen en verbazen ons, nee, we zijn geschokt door 

het hiërarchische kwaad van 

de onmensen, 

daarover hieronder meer, helaas te religieus voor mij, maar ik begrijp de belangrijkste 

gedachte, 

en ook 

dat alle christenen zich laten leiden door het geloof in sprookjesboeken 

die ongeveer 5000 tot 1800 jaar geleden 

geschreven zijn, en dat bijvoorbeeld in de 

juridische kerk, maar ook bij de inrichting van een staat en in een gezin 

de hiërarchische kerk geldt  met alle kwaad van dien.   Vandien ? 


Ik ben dus eigen lijk A~religieus, niet religieus en ongelovig. 

De documentaire, de presentatie en het boek kregen grote aandacht in de media. De aandacht ging hierbij vooral naar de opvattingen van Marvin Meyer en Bart D. Ehrman. Zij meenden dat dit geschrift nieuwe perspectieven opende op het begrip van Jezus en het vroege christendom. Het gnostische onderricht dat Jezus hier aan Judas geeft, zou zeer oude wortels hebben. In het bijzonder ging de aandacht uit naar vermeende uitspraken dat de overlevering van Jezus door Judas aan de schriftgeleerden in dit geschrift een weldaad zou zijn. In dit geschrift zou Judas, geheel anders dan in de canonieke evangeliën, niet de schurk en verrader zijn.

Meyer benoemde Judas als een in alle opzichten positief personage, een rolmodel voor ieder die volgeling van Jezus wil zijn. Centraal in dit evangelie staat het inzicht en de loyaliteit van Judas als het paradigma van de lerende mens. Ehrman noemde Judas de belangrijkste vertrouweling en vriend, degene die Jezus beter dan wie ook kende, die Jezus aan de autoriteiten uitleverde omdat Jezus dat van hem verlangde. Door hem uit te leveren verleende Judas hem de grootst denkbare dienst. Die verschuiving van het beeld over Judas van schurk en verrader naar een heldenrol bleef bij het geïnteresseerde deel van het publiek ook het meest hangen.

Het geschrift vangt aan met de mededeling Het geheime verslag van de openbaring waarover Jezus acht dagen met Judas Iskariot sprak, tot drie dagen voor hij Pasen vierde. Daarna wordt kort melding gemaakt van het verschijnen van Jezus op aarde, het feit dat hij een aantal – niet benoemde – wonderen heeft verricht en dat er sprake was van twaalf leerlingen. Hierna valt het verhaal in drie delen te onderscheiden.

In het eerste deel is sprake van een gesprek tussen Jezus en de twaalf leerlingen. Die zijn toe aan een dankzegging over het brood dat zij gaan nuttigen. Jezus lacht hen uit en zegt dat zij dit niet uit vrije wil doen, maar omdat hun God daarvoor wordt geprezen. Jezus spreekt expliciet over jullie God. Zoals een echte gnosticus distantieert Jezus zich dus van de god van het Oude Testament. De leerlingen blijven echter maar denken dat Jezus de Zoon van die God is en worden boos en woedend als Jezus dat blijft ontkennen.

Alleen Judas blijkt te beseffen dat Jezus afkomstig is van een andere god. Hij spreekt de naam van die god niet uit, maar noemt daarbij Barbelo. U bent uit de onsterfelijke wereld van Barbelo gekomen. 

In de gnostiek is het pleroma de benaming voor de volheid, de structuur en verblijfplaats van de goddelijke wereld. Aan de top van het pleroma is meestal sprake van een Vader, een Moeder en een Zoon. De Vader ziet zich weerspiegeld in het lichtwater dat hem omgeeft en realiseert zich dat hij zichzelf ziet. Die gedachte verzelfstandigt zich en dat creëert de Moeder, vaak aangeduid als de Eerste Gedachte of ook wel Barbelo.

In het tweede deel heeft Jezus de overige leerlingen verlaten, omdat zij niet wensen te geloven in de hogere god waarvan Jezus afkomstig is. Het verhaal vervolgt met een dialoog tussen alleen Jezus en Judas. Hierin geeft Jezus een uiteenzetting van de goddelijke wereld, de demiurg met zijn wereldheersers en hun komende ondergang alsmede de verlossing van de uitverkorenen. Dat zijn de gnostici.

In de beschreven kosmogonie laat de Vader, hier de grote Onzichtbare Geest, uit een lichtwolk een engel ontstaan. Dat is de Zelfverwekte, de God van het licht. Uit een andere wolk ontstaan vier engelen,die zijn dienaren zijn. Dat is een thema dat ook in het Apocryphon van Johannes voorkomt. Er ontstaan daarna 360 lichten en voor hen 360 hemelsferen. Een soortgelijke voorstelling wordt in Eugnostus de Gelukzalige gegeven. De scheppers van en heersers over de materiële wereld worden in dit geschrift Nebro, hier ook Jaldabaoth, en Saklas genoemd. Nebro betekent de Opstandeling, Saklas heeft de betekenis van de Dwaas. Zij zijn ontstaan door het handelen van het Vierde Licht, Eleleth. Een soortgelijke voorstelling komt voor in het Heilige boek van de grote onzichtbare Geest en Drie gestalten van de Eerste Gedachte. Jezus lacht om deze machten, want zij zullen allemaal ten onder gaan, samen met hun schepselen. Christus wordt een maal in het geschrift benoemd als Seth die Christus wordt genoemd. Dit is een kenmerkende opvatting voor het sethianisme.

In het laatste deel is dan sprake van het verraad van Judas. Jezus zegt tegen Judas Maar jij zult hen allen overtreffen. Want jij zal de mens offeren die mij bekleedt. De interpretatie van deze zin was een van de controversiële punten in het debat. Door de eerste vertalers werd dit uitgelegd in de zin dat Judas de andere leerlingen zou overtreffen in inzicht. De nu gehanteerde interpretatie is dat Judas de leerlingen zal overtreffen in slechtheid. Judas is zo slecht dat hij het aardse lichaam van Jezus wil uitleveren aan Saklas, de dwaze god van het Oude Testament.