Ik herken in dit gedicht de volledige Hillenius, de bioloog en de dichter. Mijns inziens slaagt hij hier in het bijeenbrengen van gebieden die tevoren gescheiden waren: evolutie, muziek, levenslust, kinderen, - het gedicht is opgedragen aan zijn zoon Tycho, - en karakter in één sterk gedicht, nu in fraaie beelden en in krachtige taal.
Ik kan natuurlijk niet blijven doen alsof Dick Hillenius nog leeft en verder zal gaan met het schrijven van gedichten. Integendeel: in zekere zin is dit natuurlijk ook een herdenkingsartikel. Misschien maakt zoiets een oordeel over zijn poëzie onmogelijk. Ik constateer dat zijn gedichten maar niet losgeweekt moeten worden uit de context van de essays. Alles past in elkaar. Hij heeft zijn wereldbeeld eerlijk vorm gegeven en soms deed hij dat in de vorm van een gedicht. Hij was zelf uiterst bescheiden over zijn poëtische talenten. Anderen, - Gomperts en Vroman, - noemden zijn gedichten geen voltooide produkten, maar aanzetten, schetsen. Ik vind dat hij enkele keren wel degelijk geslaagd is: dat kan niet van iedereen gezegd worden. Buiten dat ligt zijn verdienste misschien op ander terrein. Hij was dichter als mens en bioloog. Hij probeerde alles te dichten, overal verklaringen voor te zoeken. Nieuwsgierig bekeek hij de wereld, met geduld en intelligentie.
Het plotselinge en voortijdige van zijn dood maakt alles triest en eigenlijk ook ongeloofwaardig. Ik kom terug op die eenzame man op Madagascar. Hillenius noemt dat verblijf de nachtmerrie-achtige vertekening van wat hij zelf (op reis) zoekt. Ik denk dat het ook de perfectionering is van het derde element waar ik in het begin over sprak: het opheffen van alle communicatie en het vermogen tot eenzaamheid. Misschien heeft Dick
| ||
[p. 361]
| ||
Hillenius dit element niet in voldoende mate bezeten, voelde hij op de momenten dat hij slaagde met zijn gedichten de hete woestijnwind te veel in zijn nek. Dat verklaart ook waarom hij zijn gedichten altijd in de marinade van zijn essays legde. Het gedicht was zo eenzaam, af en toe moest hij toch ook de communicatieve weg van het essay bewandelen.
Hij was niet religieus in de gebruikelijke zin, getuigt hij ergens. Ik ben dat ook niet. Ieder leven na de dood is onzin. Maar zijn dood valt zo moeilijk te accepteren. Eerder valt te denken aan Dick Hillenius, eenzaam levend bijvoorbeeld op Madagascar, af en toe een bericht of een cadeau naar huis sturend, zijnde een mooi gedicht te halen uit de beschikbare bundels, en daar kwekend zijn orchideeën. Dat is de eeuwigheid. Dat hij de hemel van de orchidee beleve en dat de hel van Hogerhand die met de vrachtwagen de orchideeën komt vernielen hem bespaard blijve.
Tomas Lieske
Beschikbare bundels van Dick Hillenius op dit moment zijn:
|
Zaterdag 20 januari was van 7.00 uur in de ochtend tot 22.00 uur een 10/10 en dan zie ik die
boete van 105 EUR wegens het niet voldoen aan de identificatie plicht, er kwam een volkswagen politie fascisten bus over het chique de savornin lohman plein aan scheuren met 60 kilometer per uur over het grasveld, de klopjacht op de joden van de waarheid herleeft.....
en dus staat hieronder mijn gevoel van 22.00 uur tm 24.00 uur beschreven, vreselijk zonde van
mijn tijd, woede, en het leidt, lijdt, tot een versnelde hartaanval
to see by rratchi plus musti
maar he heeffie wel helemalie gelijkie barbie is die viestie smerigstie lafstie
zwakstie stiekemie krabbie krabbie klikspanie zieligie doodsbangie frau hitler she
gatsiedarrie dat sie bestanie so mindewaardigie nietsie en dat issie
rechterie hi hi nou begrijpe wie waarommie menno zo zurie kijkie 15 minutie vandaagie maar die afgelopie dagie wassie altijd vrolijkie, hoe kommie ?
maar he heeffie wel helemalie gelijkie barbie is die viestie smerigstie lafstie
zwakstie stiekemie krabbie krabbie klikspanie zieligie doodsbangie frau hitler she
gatsiedarrie dat sie bestanie so mindewaardigie nietsie en dat issie
rechterie hi hi nou begrijpe wie waarommie menno zo zurie kijkie 15 minutie vandaagie maar die afgelopie dagie wassie altijd vrolijkie, hoe kommie ?
dankbaar was voor mijn leven nu
en toen gebruikte ik wiet
en zag ik haar weer zoals hierboven
en hieronder omschreven, leeg en daardoor door en doorrrr verrrrot, doodsbange ijdelheid
schone schijn van een valse vuile doodse huichelbek met dat zure le lijke muiltje
eerste avond uit met barbara, vertelde ze over hoe ze was gaan samenwonen met
een vreemde man (ze had voor mij 9 vreemde mannen gehad, die haar allemaal onheus
bejegenden, tim was het ergste geweest, jan een vvd praatjesmaker van de onderzoeksraad,
waarmee ze net op haar bekende doodzieke manier had gebroken maar ook weer niet, vandaar
de dreigbrieven van -de vrouw of van jan-, walgelijk doodziek smerig pestilent wijf die barbie,
ze was dus met een vreemde man met kinderen
uit een vorig huwelijk, de man wilde geen kinderen meer, barbie wel, na een aantal jaar, vier,
vluchtte zij op een dag met tim met mede neming van haar spullen uit het huis om hem
nooit meer te zien.
Hoe ziek in da lelijke kop ben je dan, dat je met dat mormel nog iets wil ? De hele avond,
drie uur lang, zielig doen, slachtoffer, calimero, mijn eerste kennismaking met narci nazi barbie.
Alles van barbie, achterbakse bange lafheid, gevoelloos, zielloos, liefdeloos
zit daarin, stiekeme vlucht. Een echte vrouw, een echt mens doet zoiets niet, alleen een onmens, een liegend laf liefdeloos bang bezitterig parasitair verwaand verrot doods smerig stupide schutz staffel nodig hebbend conform corrupt collaborerend chained cheating pvvd66cda mammonkanker slaafs krrengetje .. chop that ugly dead cunt head off
Geen opmerkingen:
Een reactie posten